Zoals je hebt gemerkt ben ik een tijd afwezig geweest. Mug&Olifant heeft op een laag pitje gestaan. Niet uit vrije wil. Nee. Nooit zou ik dat uit vrije wil doen. Mijn verhalen, mijn Mug & Olifant, dat is meer dan een hobby. Een passie. Een uitlaatklep. En hopelijk vermaak voor jou. Die pauze was niet voor niets. Maar nu ben ik, samen met Mug&Olifant, sterker terug dan ooit.

Het tweede deel van de stalker, laat ik voor wat het is. Eerlijk is eerlijk. Sommige shit gaat je niet in de koude kleren zitten. Zelfs mij niet. Ondanks dat ik een grote bek heb, heb ik ook maar een klein hartje. Zo’n stalker werkt dan niet mee. Ik heb de tijd voor mezelf gepakt. De tijd om alles een plekje te geven. Het gezeik met de stalker te verwerken, over de dokter heen te komen en in de tussentijd nog wat aan mezelf te werken.

Uiteindelijk was het een doktersbezoek dat ik nodig had. Dan begrijp jij natuurlijk dat ik niet de huisarts of bloedprikken in het ziekenhuis bedoel. Nee. Ik bedoel een bezoek aan dé dokter. Je weet het vast nog wel. De dokter die ooit mijn gebroken hart wist te genezen. Mij uit mijn coma wist te halen. Mijn pandapunten weg speelde en in de tussentijd mijn tijgerpunten tot een hoogtepunt wist te brengen.

Ja. Die dokter ja. Ik weet wat je denkt. Zwak right? Ja, misschien wel. Maar zelfs ik was mijn innerlijke fearless bitch even kwijt. Je weet wel, die bitch die de laatste keer dat ze de dokter zag, uitgebreid met één van zijn vrienden tegen een muurtje in de Stiels stond te tongen. Na het hele verhaal met de stalker, had ook ik mijn momentje van zwakte en de dokter simpelweg even nodig. Ik mis die vent af en toe gewoon nog steeds yoh.

Mijn telefoon licht op. “Woensdagochtend 10.30, BRET Amsterdam.” verschijnt op het scherm. Maanden heb ik geen contact met de dokter gehad. Nu, de afgelopen twee weken, ben ik zwaar met hem aan het onderhandelen. Onderhandelingen om hem überhaupt te kunnen zien, spreken en in de ogen te kijken. Maar ja, die innerlijke bitch was ff zoek en ik wilde hem zien. De kansen pakken die je pakken kan.

Maandagnacht heb ik niet geslapen. Dinsdagnacht ook niet. Woensdagochtend ga ik nog slechter op de zenuwen. Maar ja, ik kan hem eindelijk weer zien. Ik heb eindelijk na al die maanden de kans om de dokter te vertellen dat hij mijn hart heeft genezen, maar ook een beetje heeft gestolen. Dat ik hem zo’n tijd na ons afscheid, in combinatie met de zware periode, eigenlijk gewoon nog fucking mis.

Dus daar ging ik. Een toiletbezoek of 23 later. Zonder mijn innerlijke bitch. Mét een hart kloppend in mn keel. Een consult met de dokter, op neutraal terrein. Mijn enige en, hoogstwaarschijnlijk, laatste mogelijkheid hem te vertellen wat op mijn hart ligt. Wat lag er eigenlijk op mijn hart? Dat had ik toen hij drie meter voor mij stond nog steeds niet bedacht. Er lag een steen op. Dat zeker. Maar hoe ik dat aan hem ging verwoorden en vertellen? Geen idee. Geen benul.

Nu. Nu ik dit opschrijf. Realiseer ik mij, dat ik iets heb gedaan, wat ik in alle jaren dat ik op deze aardkloot ben, nog nooit had gedaan. Ik had nog nooit aan iemand verteld wat ik voor hem voel. Nog nooit durfde ik hardop uit te spreken dat ik iemand mis. Ondanks dat ik dit niet zo mooi in woorden wist te vertellen aan de dokter, heb ik alles toch stotterend eruit weten te persen. Woensdag heb ik afscheid van hem genomen. Een hoofdstuk afgesloten op mijn manier. En daar. Daar ben ik potverdomme gewoon een partij trots op.

Het hoofdstuk met de dokter is definitief afgesloten. Ik schrijf dit met een traan, oké een boel tranen op mijn wang. Maar het is goed zo. Het is tijd voor mij, Mug&Olifant, om aan nieuwe hoofdstukken te schrijven. Nieuwe hoofdstukken, nieuwe verhalen en een 2.0 versie van Mug&Olifant. En daar, daar word ik pas écht een partij blij van.


Support jij mij in mijn nieuwe hoofdstuk? Vergeet dan niet op de like-button te klikken of dit artikel te delen met vriendjes & vriendinnetjes. Liefde. Heel veel liefde.


Benieuwd naar het volgende Lul Verhaal? Volg Mug&Olifant om een melding te krijgen!

*Volg Mug&Olifant op Facebook!*

*Volg Mug&Olifant op Instagram!*

This Post Has One Comment

  1. Pingback: De Stalker - Deel 1 - Mug & Olifant

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.